«Αιχμάλωτοι και αγνοούμενοι της Ελληνικής Επανάστασης» | Εκδόσεις Καστανιώτη

Αιχμάλωτοι και αγνοούμενοι της Ελληνικής Επανάστασης

Το εξώφυλλο βασίστηκε σε επεξεργασία του έργου του Χοσέ Χιμένεθ Αράντα Σκλάβα προς πώληση, 1897, Μουσείο του Πράδο. Σύνθεση: Κλαίρη Σταμάτη.

Αιχμάλωτοι και αγνοούμενοι της Ελληνικής Επανάστασης
  • ISBN: 978-960-03-6819-2
  • σελ. 592
  • 31 Οκτωβρίου 2022
  • € 25,01

Περίληψη

Οι μεγαλύτερες δοκιμασίες κατά τη διάρκεια της Επανάστασης υπήρξαν οι σφαγές και οι αιχμαλωσίες. Η Τριπολιτσά, η Χίος, η Νάουσα, η Κάσος, τα Ψαρά και το Μεσολόγγι υπήρξαν χώροι ομαδικής εξόντωσης αμάχων και αιχμαλωσίας άλλων. Οι άντρες εκτελούνταν συνήθως άμεσα –εκτός ελαχίστων, που μπορούσαν να ανταλλαγούν ή να αποφέρουν λύτρα–, ενώ τα γυναικόπαιδα οδηγούνταν στα σκλαβοπάζαρα. Η πώλησή τους αποτελούσε προσοδοφόρα επιχείρηση, τα έσοδα της οποίας χρηματοδοτούσαν τον πόλεμο. Οι τούρκοι πασάδες και ο Ιμπραήμ συνέλαβαν και κράτησαν ως δούλους ή πώλησαν στα σκλαβοπάζαρα χιλιάδες άτομα, κυρίως γυναίκες και παιδιά. Από το 1827 αρχίζει η αγωνιώδης προσπάθεια απελευθέρωσης των αιχμαλώτων και η αναζήτησή τους από συγγενείς, που κορυφώνεται επί Καποδίστρια.
Στο βιβλίο παρατίθενται αιτήσεις για βοήθεια και άλλα έγγραφα προς τις ελληνικές Αρχές και κυρίως προς τον Κυβερνήτη, ώστε να γίνει δυνατή η απελευθέρωση και ο επαναπατρισμός των αιχμαλώτων. Οι αναφορές των συγγενών περιέχουν συγκλονιστικές πληροφορίες για τη σύλληψη και τη μεταφορά τους στην Αίγυπτο, την Αλβανία ή τη Μακεδονία αλλά και σε απόμακρα μέρη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τους αναζητούν συνήθως οι μανάδες τους ή άλλοι συγγενείς, που δηλώνουν πρόθυμοι να υποστούν τις δοκιμασίες ενός μεγάλου ταξιδιού, προκειμένου να βρουν τα παιδιά ή τα αδέλφια τους. Αντίστοιχα, κάποιοι Οθωμανοί ζητούν τη βοήθεια του Καποδίστρια για την ανεύρεση συγγενών τους που είχαν παραμείνει στην Ελλάδα.
Καρπός πολύχρονης έρευνας, το βιβλίο αναδεικνύει μια από τις τραγικότερες πτυχές της Επανάστασης: την τύχη των χιλιάδων αιχμαλώτων και την αγωνιώδη προσπάθεια των συγγενών τους για τον εντοπισμό και την απελευθέρωσή τους.

Βιογραφικά στοιχεία

Γιώργος Γεωργής

Ο Γιώργος Γεωργής είναι ιστορικός και διπλωμάτης. Γεννήθηκε στο Παραλίμνι το 1948. Απόφοιτος του Ελληνικού Γυμνασίου Αμμοχώστου. Πτυχιούχος και διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Έχει τιμηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος της Ελληνικής Δημοκρατίας και Εύφημη Μνεία από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Υπήρξε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο King’s College του Λονδίνου, με υποτροφία του Ιδρύματος Λεβέντη.

Δίδαξε ως αναπληρωτής καθηγητής και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου. Μορφωτικός Ακόλουθος για δεκαπέντε χρόνια στην Αθήνα και Πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα από το 2005 μέχρι το 2010, με παράλληλη διαπίστευση στην Αλβανία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Ιδρυτής και πρώτος Διευθυντής του Σπιτιού της Κύπρου. Είναι αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, επίτιμο μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και εκδότης του περιοδικού Η Δέλτος.

Το ερευνητικό και συγγραφικό του έργο καλύπτει τη Νεότερη Κυπριακή και Ελληνική Ιστορία και επικεντρώνεται στην περίοδο της Βρετανικής Κατοχής στην Κύπρο, στο έργο του Κυβερνήτη Καποδίστρια και στον διπλωμάτη Σεφέρη.

Το βιβλίο του Η συνάντηση Στρατή Τσίρκα – Γιώργου Σεφέρη. Μια φιλία που βράδυνε τιμήθηκε το 2016 με το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου της Κύπρου.




Βιβλιογραφία